Eersteklasser Eisden-Dorp was klaar om in het eigen Maasmechelen een feestje te bouwen. Maar het was de messcherpe tweedeklasser KRC Genk, die mocht pronken met een eerste Beker van Limburg. En dat na een intense finale, die meer dan vier goals verdiende: 3-1.

De Kommel liep helemaal vol met zo’n 700 liefhebbers - inclusief Erik Gerits, CEO van KRC Genk - voor deze jaarlijkse hoogmis. “Als je niet van Limburg bent, begrijp je dit niet”, weet verliezend coach Guy Beckers. “Maar voor een club als onze, die het van zijn jeugdopleiding moet hebben, is het de enige echte prijs die we kunnen pakken. We hebben er alles aan gedaan. Maar we maakten individuele fouten en Genk pakte zijn momenten. Nadien werd de tijd - met de klok die niet stopt - hun bondgenoot. Zuur. Zeker omdat ik dit nu nog 100 jaar moet horen van Carmelo Nieddu, een collega-staflid bij de nationale ploeg en een vriend.”
Diezelfde Nieddu opende met bemoedigende woorden voor Eisden-Dorp. “Hun verdriet is misschien nog groter dan ons geluk. Ze verdienden het om de kers te zetten op een prachtseizoen. Wij hadden niet de mooiste weg naar deze finale (Genk diende met succes een klacht in tegen finalist Hasselt, red.), maar je kan niet elk jaar zo’n prijs pakken. Ik ben trots op wat we vandaag lieten zien na zeven weken zonder wedstrijd. We hebben hun sterktes er grotendeels uitgehaald en staken er veel beleving in. Mooi dat we zo al die jongens kunnen uitzwaaien. Van deze ploeg blijven alleen Van Cauter, Van Hoegee en Rouwet over.”
Zaterdagavond leken doelman Reggy Bex en verdediger Jean-Michel Hoebregs de gasten die het meest gemist zullen worden. Samen vormden ze na de snelle 2-1 van diezelfde Hoebregs bij het begin van de tweede helft een indrukwekkend slot op de deur. Zeno Van Cauter zorgde voor zekerheid. “In de Beker van België verloren we nipt van Eisden”, analyseerde uitblinker Hoebregs. “We hadden onthouden dat we ons niet mochten laten doen in de duels. Daarnaast zie je ook dat we als ploeg enorme stappen gezet hebben met onze coach, die al zijn ervaring op ons overbrengt. We verdedigden onze voorsprong goed, met counterpress, en bleven gevaarlijk. Volgend seizoen ga ik niet zaalvoetballen. Ik blijf bij amateurclub Geel op het veld spelen en zij staan de combinatie met futsal niet meer toe. Dit is een mooi afscheid. Of ik zwaar ga vieren? Nee, toch niet. Mijn oma is hier en ik moet haar naar huis rijden. Met alle plezier.”
15’ Annab 0-1, 24’ Piric 1-1, 26’ Hoebregs 2-1, 50’ Van Cauter 3-1.